Wat gebeurt er als liefde blijft… maar het lijf afhaakt?

Tijdens mijn boeklancering wilde ik iets doen wat ik nog niet eerder had gedaan.

Ik wilde seksmoeheid niet uitleggen. Ik wilde dat mensen het zouden voelen.

Wat het met je doet…als je naast iemand ligt van wie je houdt - maar je lijf niet meer meedoet.

Als verlangen schuurt. Of langzaam verdwijnt.

Waarom is seksmoeheid zo moeilijk om bespreekbaar te maken?

Omdat het niet alleen over seks gaat.

Het gaat over afwijzing. Over twijfel. Over jezelf kwijt zijn.

Ik zie het dagelijks in mijn werk.

Vrouwen die denken dat er iets mis is met hen, omdat ze hun verlangen niet meer voelen.

Mannen die blijven verlangen, maar zich steeds vaker alleen voelen in bed.

En toch wordt er weinig écht over gesproken.

Omdat het kwetsbaar is.

Omdat het schuurt.

Omdat het raakt aan iets wat we het liefst vermijden.

Hoe maak je iets voelbaar wat zo vaak verborgen blijft?

Ik wist dat woorden niet genoeg zouden zijn.

Dus ik besloot het anders te doen.

Ik wilde een scène neerzetten. Een slaapkamer. Twee mensen.

Niet als uitleg. Maar als ervaring.

En daarvoor had ik iemand nodig.

Een man die samen met mij dat spanningsveld durfde te dragen. Dat stille gebied tussen liefde en verlangen.

Ik kende hem. Het nawoord dat hij schreef in zijn boek over Maria Magdalena had me geraakt.

Zo open. Zo kwetsbaar.

Dus ik vroeg schrijver Geert Kimpen.

En hij zei ja.

Wat gebeurde er toen we samen gingen spelen?

Ik ging bij hem langs om te oefenen.

En ik was… verrast.

De manier waarop hij aanwezig was in die rol. De vanzelfsprekendheid waarmee hij in de dynamiek stapte.

Alsof hij het niet speelde, maar belichaamde.

Toen vertelde hij dat hij in zijn jonge jaren theatermaker en acteur was.

En ineens viel alles op zijn plek.

Wat er ontstond, was geen gesprek meer.

Het werd een scène.

Wat gebeurde er in de zaal toen seksmoeheid zichtbaar werd?

Tijdens de boeklancering speelden we die scène.

Een man en een vrouw. In bed.

Hij die haar aanraakt. Zij die zich afsluit.

Niet omdat ze hem niet wil. Maar omdat ze het niet meer voelt.

En in de zaal gebeurde iets wat ik niet snel vergeet.

Het werd stil.

Mensen werden geraakt.

Ik zag tranen.Ik zag herkenning. Ik zag opluchting.

Alsof iedereen dacht: “Dus wij zijn niet de enigen…”

En dat moment - dat collectieve herkennen - is waar iets begint te verschuiven.

Waarom werkt ervaren soms beter dan praten over je relatie?

Omdat veel van wat er speelt niet in woorden zit.

Het zit in het lichaam. In spanning. In terugtrekken. In verlangen dat nergens meer landt.

Je kunt er eindeloos over praten.

Maar zolang het niet gevoeld wordt, verandert er weinig.

Wat wij die avond deden, was precies dat:

Het voelbaar maken.

Zonder dat iemand iets hoefde op te lossen.

Wat is relatietheater ‘ZIN’?

Na afloop kwamen mensen naar ons toe.

“Hier moet je iets mee doen.”

En dat hebben we gedaan.

We hebben het verder uitgewerkt. Verdiept. En er is iets ontstaan wat ik nog niet eerder zag in Nederland:

Relatietheater.

Geen therapie. Geen cabaret.

Maar een plek waar je jezelf kunt herkennen.

Waar je kunt voelen wat er speelt - zonder dat je het meteen hoeft te fixen.

Waar zowel de vrouw als de man een stem krijgt.

Waar verlangen, afstand, liefde en gemis naast elkaar mogen bestaan.

Voor wie is relatietheater ZIN bedoeld?

Voor jou als je dit herkent:

Dat je van elkaar houdt…maar elkaar niet meer echt raakt.

Dat er verlangen is…maar het nergens meer landt.

Dat je voelt dat er iets schuurt, maar niet precies weet wat.

Je hoeft geen probleem te hebben.

Je hoeft niets op te lossen.

Je mag gewoon komen kijken. En voelen.

👉 Je kunt hier meer lezen over de première en daarna

Wil je eerst begrijpen waar jij zelf staat?

Wat we die avond zagen, is wat ik dagelijks zie in mijn praktijk.

En vaak begint verandering niet bij “de relatie oplossen”.

Maar bij begrijpen waar jij staat.

👉 Doe hier de test.

Of luister naar mijn gesprek met Debby Gerritsen in de podcast ‘Over de Liefde’.