Zin hebben. Zin maken. Zin verliezen.

Over mijn interview in Onkruid / Levensbron

In Onkruid verscheen een uitgebreid interview over seksmoeheid. Over verschil in verlangen. Over schaamte. Over wat er gebeurt wanneer liefde er nog is, maar de stroom verdwenen lijkt.

Het artikel draagt een titel die precies raakt waar het om gaat:

Zin hebben.

Zin maken.

Zin verliezen.

Drie bewegingen die ik dagelijks zie in mijn werk.

Het meest verzwegen probleem in relaties

Verschil in verlangen is misschien wel het meest onderschatte spanningsveld in langdurige relaties.

De één wil vaker.

De ander minder.

De één reikt uit.

De ander trekt zich terug.

En terwijl de liefde er vaak nog is, groeit er iets anders: schaamte. Stilte. Eenzaamheid naast elkaar.

In het interview vertel ik dat dit zelden een individueel probleem is. Uit mijn onderzoek onder ruim 1500 koppels bleek dat 67 procent seksmoeheid ervaart. Bij 40 procent was zelfs sprake van een seksuele burn-out.

Dat zijn geen uitzonderingen.

Dat is een patroon.

Mannen en vrouwen: twee verhalen, één verlangen

Wat me al jaren opvalt, is dat mannen en vrouwen seksmoeheid anders beleven.

Veel vrouwen verliezen hun zin, hun nieuwsgierigheid, hun aantrekking.

Veel mannen behouden hun verlangen, maar raken verstrikt in onzekerheid, spanning of machteloosheid.

En juist dat verschil wordt zelden uitgesproken.

In het artikel zeg ik: als we elkaar blijven aanwijzen, raken we elkaar verder kwijt. Vrouwen mogen weer leren voelen in plaats van lijden. Mannen mogen weer leren voelen in plaats van presteren.

Uiteindelijk verlangen we hetzelfde: echte verbinding.

Van doen naar zijn

Een van de belangrijkste bewegingen die ik in het interview benoem, is deze:

We zijn seks gaan doen.

In plaats van seks te zijn.

We hebben scripts. Verwachtingen. Een programma in ons hoofd. En hoe meer we proberen te “slagen”, hoe verder we verwijderd raken van wat het lichaam werkelijk voelt.

Seksmoeheid vraagt geen nieuwe techniek.

Het vraagt een fundamentele verschuiving van doen naar zijn.

Vertragen in plaats van forceren.

Aanwezig zijn in plaats van iets willen bereiken.

Schaamte als grootste spelbreker

Wat het moeilijkst blijkt, is praten.

Niet over de liefde.

Maar over het verschil.

Mensen schamen zich vaker voor seksuele problemen dan voor relatieproblemen of mentale klachten. En die schaamte maakt het probleem groter dan het is.

Terwijl het juist zo normaal is.

Seksmoeheid is geen persoonlijk falen.

Het is een signaal.

Van praktijk naar boek naar theater

In het interview vertel ik ook hoe mijn werk zich ontwikkelde: van individuele begeleiding naar mijn boek Sex-Out – in 4 stappen uit je seksuele burn-out en later naar de theatervoorstelling ZIN.

Niet omdat seks een show moet worden.

Maar omdat het gesprek open moet.

Zodat mensen naar huis gaan met het gevoel:

we zijn niet kapot.

Dat verlangen kan veranderen.

En ook weer terugkomen.

Wil je meer lezen over seksmoeheid of ontdekken waar jij staat?

Lees meer over Sex-Out of ontdek mijn retreats en sessies.