Ander licht op de wallen
- Mariëtte Sinninghe Damsté

- 10 jul
- 2 minuten om te lezen
Op 26 juni verscheen in De Telegraaf een artikel over onze voorstelling ZIN tijdens het Wallenfestival. Onder de kop ‘Ander licht op de Wallen’ werd beschreven hoe we in Casa Rosso een heel ander gesprek voerden over seksualiteit dan mensen daar misschien verwachten. Dat artikel inspireerde me om mijn verhaal hier verder te vertellen.
Wanneer je aan de Wallen denkt, denk je waarschijnlijk niet direct aan seksmoeheid.
Toch was dat precies het onderwerp van onze voorstelling ZIN, die ik samen met theatermaker Geert Kimpen maakte. Niet over hoe seks zou moeten zijn, maar over wat er gebeurt wanneer het verlangen in een relatie verandert. Wanneer de één nog wel wil en de ander niet.
Volgens De Telegraaf is Casa Rosso misschien wel de meest paradoxale plek voor zo’n voorstelling. Dat vond ik eigenlijk een mooie omschrijving.
In het artikel zeg ik:
“Op een podium waar normaal seks wordt getoond, brengen wij juist de intimiteit van de slaapkamer naar het theater. Want daar speelt zich iets af waar veel meer mensen mee worstelen dan we denken.”
Dat vat eigenlijk precies samen waarom ik deze voorstelling wilde maken.

Achter gesloten deuren
In mijn werk als seksuoloog spreek ik dagelijks mensen die vastlopen in hun seksuele relatie. Niet omdat de liefde verdwenen is, maar omdat het gesprek over seks steeds moeilijker is geworden.
Veel van die verhalen blijven achter gesloten deuren. Juist daarom wilde ik ze zichtbaar maken.
Niet door individuele verhalen te vertellen, maar door een onderwerp dat vaak in stilte wordt gedragen een podium te geven.
Seksmoeheid is geen uitzondering
Voor mijn onderzoek heb ik de afgelopen jaren gekeken naar seksmoeheid, verlangen en intimiteit bij 4.500 heteroseksuele stellen. Wat mij daarin vooral opviel, was niet hoe verschillend mensen zijn, maar hoeveel herkenning er bestaat. Veel stellen lopen tegen verschillen in verlangen aan.
Toch denken ze vaak dat zij de enigen zijn. Daarom vind ik het belangrijk dat we dit onderwerp uit de slaapkamer halen en bespreekbaar maken. Niet om met een oordeel naar elkaar te kijken, maar juist met meer begrip.
Waarom Casa Rosso juist zo passend was
Op een plek waar seksualiteit vaak zichtbaar is, wilden wij aandacht vragen voor een kant van seksualiteit die je niet ziet. Niet de buitenkant. Maar de intimiteit tussen twee mensen.
De twijfels. De stilte. De vragen waar zoveel stellen mee rondlopen.
Misschien was Casa Rosso daardoor juist de perfecte plek voor ZIN.
Niet ondanks de tegenstelling, maar dankzij die tegenstelling.
Het gesprek begint pas echt
Ik hoop dat bezoekers na afloop niet alleen anders naar de voorstelling keken, maar ook anders naar hun eigen relatie. Want seksmoeheid is geen onderwerp om je voor te schamen.
Het is een onderwerp waar we over mogen praten. En vaak begint verandering niet met een oplossing, maar met een gesprek.



Opmerkingen