Waarom je geen zin meer hebt in seks (en waarom dat niet betekent dat er iets mis is met jou)
- Moon Kuijper
- 26 feb
- 2 minuten om te lezen
Er komt een moment in veel relaties waarop seks niet meer vanzelfsprekend voelt.
Wat eerst moeiteloos leek, vraagt nu energie.
Wat eerst nieuwsgierig was, voelt nu bekend.
Wat eerst spontaan ontstond, moet nu gepland worden.
En ergens sluipt de gedachte naar binnen:
Wat is er mis met mij?
Misschien herken je het.
Je houdt van je partner. Je wilt het goed hebben samen.
Maar je lichaam beweegt niet meer mee.
Je verlangen blijft uit.
Of seks voelt als iets wat je “even moet doen”.
Laat me dit meteen zeggen: libidoverlies is zelden een individueel probleem. En het is bijna nooit een gebrek.
Seksmoeheid is geen gebrek aan lust
In mijn werk noem ik het vaak een Sex-Out: een burn-out op seksueel vlak.
Net zoals je kunt vastlopen in je werk, kun je ook vastlopen in de manier waarop je seks hebt.
Niet omdat je stuk bent.
Maar omdat je te lang iets hebt gedaan wat niet werkelijk bij je past.
Veel stellen blijven dezelfde vorm van seks herhalen, ook wanneer die niet meer voedend is.
Er is weinig vertraging.
Weinig echte aanwezigheid.
Weinig ruimte voor twijfel, ongemak of verlangen dat zich langzaam wil ontvouwen.
En dan gebeurt er iets logisch: je lichaam haakt af.
Niet uit onwil.
Maar uit bescherming.
Je lichaam zegt geen “nee” tegen je partner
Het zegt “nee” tegen hoe het nu gaat.
Dat verschil is essentieel.
Want zodra je libido ziet als een signaal in plaats van een probleem, verandert de richting van je zoektocht.
Dan hoef je niet harder je best te doen.
Dan hoef je geen nieuwe technieken te leren.
Dan hoef je jezelf niet te forceren.
Dan mag je gaan onderzoeken:
Voel ik me veilig?
Durf ik te vertragen?
Ben ik nog nieuwsgierig?
Of ben ik vooral bezig met presteren?
Van seks hebben naar liefde maken
Veel koppels hebben seks.
Maar weinig koppels maken werkelijk liefde.
Liefde maken vraagt iets anders.
Het vraagt gevoeligheid.
Aanwezigheid.
Eerlijkheid.
Het vraagt dat je durft te voelen wat er werkelijk is.
Ook als dat ongemakkelijk is.
En paradoxaal genoeg is dát precies wat verlangen weer ruimte geeft.
Niet door druk.
Maar door verbinding.
Wat kun je doen als je seksmoe bent?
Begin niet bij de vraag: “Hoe krijg ik meer zin?”
Begin bij de vraag: “Wat vertelt mijn lichaam mij?”
Misschien heb je te weinig rust.
Misschien voel je je niet gezien.
Misschien ben je jezelf onderweg kwijtgeraakt.
Of misschien hebben jullie simpelweg nooit geleerd hoe je samen liefde maakt in plaats van seks hebt.
En dat is geen falen.
Dat is iets wat je kunt leren.
Verlangen is geen trucje.
Het is een gevolg van hoe veilig, verbonden en vrij je je voelt.
En dat begint niet in je hoofd.
Dat begint in je lichaam.
Wil je ontdekken waar jij staat?
Je bent niet de enige.
En je bent zeker niet kapot.
Opmerkingen